Skip to main contentOpen accessibility widget
Compliance

Kary EAA we Włoszech: 40 000 € albo 5% obrotu przy obrocie ponad 500 mln €

Kara EAA we Włoszech to 5000–40 000 €. Przy obrocie ponad 500 mln € – do 5%.

Author avatar

Alen Velkov

Author

Italy - EAA Fines

Kara EAA we Włoszech wynosi 40 000 €, chyba że firma ma ponad 500 mln € obrotu – wtedy sięga 5% obrotu

Włoski dekret wdrażający EAA ogranicza kary do 40 000 €. Z tego samego artykułu i z wytycznych samej AgID wynika jednak, że wobec dużych usługodawców za te same naruszenia stosuje się inną sankcję: do 5% obrotu. Przytaczamy oba teksty i wyjaśniamy, od czego zależy, która kara wchodzi w grę.

W skrócie

Włoska transpozycja EAA (D.Lgs. 82/2022) przewiduje administracyjną karę pieniężną w wysokości 5000–40 000 € za naruszenie obowiązków w zakresie dostępności oraz 2500–30 000 € za ignorowanie poleceń organu nadzoru albo utrudnianie kontroli (art. 24). Jeśli jednak firma oferuje usługi publicznie przez stronę internetową lub aplikację, a jej średni obrót z ostatnich trzech lat przekracza 500 mln €, sam dekret stosuje wobec niej za naruszenie tych samych obowiązków z art. 24 ust. 1 sankcję z ustawy Stanca (potwierdzają to opublikowane wytyczne AgID) – do 5% obrotu. Ta sankcja grozi jednak tylko firmie, która zignoruje formalne wezwanie do usunięcia problemu. Oba systemy prowadzi jeden urząd (AgID) według procedury sankcyjnej przyjętej w maju 2026 r.


40 000 € to nie wszystko

Niemal każde zestawienie „kar EAA według krajów” podaje dla Włoch 5000–40 000 € i na tym poprzestaje. Ta kwota jest prawidłowa i większości firm dotyczy właśnie ona. Nie jest to jednak górna granica.

We Włoszech równolegle obowiązują dwie ustawy o dostępności – tak samo jak we Francji, tylko błąd idzie w przeciwną stronę. Dla Francji podaje się kwotę z innej ustawy i wychodzi o wiele za dużo. Dla Włoch podaje się kwotę z ustawy wdrażającej EAA i dla każdej dużej firmy wychodzi o wiele za mało.

  • Ścieżka EAA – D.Lgs. 82/2022. Weszła w życie 16 lipca 2022 r., a obowiązki stosuje się od 28 czerwca 2025 r. Obejmuje standardowy zakres EAA: handel elektroniczny, konsumenckie usługi bankowe, łączność elektroniczną, dostęp do audiowizualnych usług medialnych, e-booki i czytniki e-booków, usługi w transporcie pasażerskim, terminale samoobsługowe i konsumencki sprzęt komputerowy.
  • Ścieżka Stanca – Legge 4/2004. Pierwsza włoska ustawa o dostępności, znowelizowana w 2018 r. w ramach transpozycji dyrektywy o dostępności stron internetowych i rozszerzona na duże firmy prywatne. Dotyczy stron internetowych i aplikacji mobilnych i przewiduje sankcję do 5% obrotu.
Dekret EAA (D.Lgs. 82/2022)Ustawa Stanca (Legge 4/2004)
Kogo obejmujeFirmy oferujące produkty i usługi objęte EAAPodmioty publiczne oraz firmy prywatne ze średnim obrotem powyżej 500 mln €, które oferują usługi przez strony internetowe lub aplikacje
Maksymalna kara5000–40 000 € (+ 2500–30 000 € za brak współpracy)Do 5% obrotu
Kiedy groziPo stwierdzeniu naruszeniaDopiero po zignorowaniu formalnego wezwania do usunięcia naruszeń
OrganAgID w odniesieniu do usług (MIMIT w odniesieniu do produktów)AgID

Włochy wyróżnia to, że dekret EAA wprost łączy oba systemy, a AgID wyjaśniła, jak to działa: sankcję 5% ze starszej ustawy stosuje się do naruszeń nowszej.

Co mówią przepisy

Zacznijmy od kary przewidzianej w samym dekrecie wdrażającym EAA, w art. 24 ust. 1:

„[…] l'operatore economico che contravviene alle disposizioni di cui agli articoli 3, 6, commi da 1 a 8, 8 commi da 1 a 7, 9, commi da 1 a 4, 10 e 12, commi da 1 a 4, è punito con la sanzione amministrativa pecuniaria da 5.000 euro a 40.000 euro […]. Ai soggetti di cui all'articolo 3, comma 1-bis, della legge 9 gennaio 2004, n. 4, si applica, in ogni caso, la sanzione di cui all'articolo 9, comma 1-bis, della medesima legge.”

(Tłumaczenie własne: „[…] podmiot gospodarczy, który narusza przepisy art. 3, art. 6 ust. 1–8, art. 8 ust. 1–7, art. 9 ust. 1–4, art. 10 i art. 12 ust. 1–4, podlega administracyjnej karze pieniężnej od 5000 € do 40 000 € […]. Wobec podmiotów, o których mowa w art. 3 ust. 1-bis ustawy z dnia 9 stycznia 2004 r. nr 4, stosuje się w każdym przypadku sankcję przewidzianą w art. 9 ust. 1-bis tej samej ustawy”.)

– D.Lgs. 27 maggio 2022, n. 82, art. 24 ust. 1 (Gazzetta Ufficiale)

Art. 24 wprowadza następnie drugi przedział, od 2500 € do 30 000 €, w dwóch osobnych ustępach: jeden dotyczy niewykonania polecenia organu nadzoru, drugi – braku współpracy przy kontroli. Art. 24 ust. 4 wyłącza naruszenia popełnione w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego; te podlegają przepisom kodeksu zamówień publicznych.

Teraz ustawa Stanca. Przepis o jej zakresie, art. 3 ust. 1-bis, obejmuje nią duże firmy prywatne:

„La presente legge si applica altresì ai soggetti giuridici diversi da quelli di cui al comma 1, che offrono servizi al pubblico attraverso siti web o applicazioni mobili, con un fatturato medio, negli ultimi tre anni di attività, superiore a cinquecento milioni di euro.”

(Tłumaczenie własne: „Niniejszą ustawę stosuje się również do podmiotów prawnych innych niż wymienione w ust. 1, które oferują usługi publicznie za pośrednictwem stron internetowych lub aplikacji mobilnych, jeżeli ich średni obrót z ostatnich trzech lat działalności przekracza pięćset milionów euro”).

– Legge 9 gennaio 2004, n. 4, art. 3 ust. 1-bis

Przepis o karze, art. 9 ust. 1-bis, warto przeczytać w całości, bo liczy się kolejność zdarzeń:

„L'inosservanza delle disposizioni della presente legge da parte dei soggetti di cui all'articolo 3, comma 1-bis, è accertata e sanzionata dall'AgID (…) Se a seguito dell'istruttoria l'AgID ravvisa violazioni della presente legge, fissa il termine per l'eliminazione delle infrazioni stesse da parte del trasgressore. In caso di inottemperanza alla diffida di cui al periodo precedente, l'AgID applica la sanzione amministrativa pecuniaria fino al 5 per cento del fatturato.”

(Tłumaczenie własne: „Nieprzestrzeganie przepisów niniejszej ustawy przez podmioty, o których mowa w art. 3 ust. 1-bis, stwierdza i karze AgID (…) Jeżeli w wyniku postępowania wyjaśniającego AgID stwierdzi naruszenia niniejszej ustawy, wyznacza sprawcy termin na ich usunięcie. W razie niezastosowania się do wezwania, o którym mowa w zdaniu poprzednim, AgID nakłada administracyjną karę pieniężną w wysokości do 5 procent obrotu”).

– Legge 9 gennaio 2004, n. 4, art. 9 ust. 1-bis

Zdanie, które łączy obie ustawy

Tego nie znaleźliśmy w żadnym anglojęzycznym omówieniu. Drugie zdanie art. 24 ust. 1 już odsyła do sankcji z ustawy Stanca. Wytyczne AgID dotyczące dostępności usług – te same, które przed przyjęciem notyfikowano Komisji Europejskiej – wprowadzają to w życie i mówią wprost, że po przekroczeniu progu agencja stosuje sankcję 5% za naruszenie obowiązków wynikających z dekretu wdrażającego EAA:

„Ai soggetti erogatori che offrono servizi al pubblico attraverso siti web o applicazioni mobili, con un fatturato medio, negli ultimi tre anni di attività, superiore a cinquecento milioni di euro AgID applica la sanzione amministrativa pecuniaria fino al 5 per cento del fatturato in relazione alla violazione degli obblighi di cui all'articolo 24, comma 1, del decreto.”

(Tłumaczenie własne: „Wobec usługodawców, którzy oferują usługi publicznie za pośrednictwem stron internetowych lub aplikacji mobilnych, a ich średni obrót z ostatnich trzech lat działalności przekracza pięćset milionów euro, AgID stosuje administracyjną karę pieniężną w wysokości do 5 procent obrotu za naruszenie obowiązków, o których mowa w art. 24 ust. 1 dekretu”).

– AgID, Linee guida sull'accessibilità dei servizi, § 4.2 (wersja 1.0 z 4 marca 2026 r., przyjęta determinacją n. 38/2026; notyfikacja TRIS 2025/0442/IT)

Po zestawieniu tego z art. 24 ust. 1 skutek jest jasny: za to samo naruszenie ta sama firma zapłaci najwyżej 40 000 €, jeśli jest poniżej progu, i nawet 5% obrotu, jeśli jest powyżej. Przy obrocie 500 mln € 5% to 25 mln € – ponad 600 razy więcej niż kwota z nagłówków i bez porównania najwyższe ryzyko związane z dostępnością w UE.

Dwa uczciwe zastrzeżenia. Podstawą ustawową sankcji 5% jest ustawa Stanca; dekret na nią wskazuje, a wytyczne AgID, notyfikowane Komisji, precyzują, jak stosuje się ją do naruszeń art. 24 ust. 1, ale żaden włoski sąd jeszcze się o tym nie wypowiedział. Poza tym tekst mówi o fatturato (obrocie), nie precyzując, czy chodzi o obrót globalny, czy osiągnięty we Włoszech; żadna sprawa jeszcze tego nie rozstrzygnęła. 5% należy więc traktować jako deklarowany pułap dla dużych usługodawców, a nie prognozę rachunku.

Co uruchamia karę: zignorowane wezwanie, a nie sam błąd na stronie

Kolejność zdarzeń z art. 9 ust. 1-bis to najważniejsza w praktyce rzecz we włoskich przepisach o dostępności. 5% nie jest karą nakładaną od razu. AgID prowadzi postępowanie wyjaśniające i jeśli stwierdzi naruszenia, wyznacza termin na ich usunięcie. Sankcja wchodzi w grę dopiero „in caso di inottemperanza alla diffida”, czyli gdy firma nie zastosuje się do tego formalnego wezwania.

We Włoszech kara liczona od obrotu nie grozi więc za sam niedostępny proces zamówienia. Grozi za niedostępny proces zamówienia i przekroczony termin wyznaczony przez AgID. To ryzyko, nad którym firma ma pełną kontrolę – pod warunkiem że ktoś czyta korespondencję od urzędu.

Jeden urząd, jedna procedura – nowa od maja 2026 r.

Do niedawna słabym punktem były we Włoszech same mechanizmy egzekwowania. Właściwy organ wskazuje art. 21 ust. 1 dekretu wdrażającego EAA:

„L'Agenzia per l'Italia Digitale, in qualità di Autorità di vigilanza sui servizi, qualora sia in possesso di sufficienti elementi per ritenere che un servizio non sia conforme ai requisiti di accessibilità applicabili, ne valuta la conformità.”

(Tłumaczenie własne: „Agencja Cyfrowa Włoch (Agenzia per l'Italia Digitale) jako organ nadzoru nad usługami, jeżeli dysponuje wystarczającymi przesłankami, by uznać, że usługa nie spełnia mających zastosowanie wymogów dostępności, ocenia jej zgodność”).

– D.Lgs. 82/2022, art. 21 ust. 1

15 maja 2026 r. AgID przyjęła Determinazione n. 84/2026 – regulamin określający, jak stwierdza się naruszenia i jak agencja wykonuje uprawnienia do nakładania kar. Opublikowano go w Gazzetta Ufficiale 23 maja 2026 r. Zastępuje dwa wcześniejsze regulaminy (determinacje nr 357/2019 i 355/2022) jednolitymi zasadami, które obejmują obie ustawy. Określa:

  • Jak wszczyna się sprawę. Na podstawie skarg składanych przez platformę AgID, okresowego monitoringu prowadzonego przez samą agencję albo zgłoszeń osób trzecich. Wstępne postępowanie wyjaśniające prowadzi działający w AgID Difensore civico per il digitale (rzecznik ds. praw cyfrowych).
  • Dwa etapy. Pierwszy poprzedza wszczęcie postępowania sankcyjnego: AgID sygnalizuje problem, żąda dokumentacji i wyznacza odpowiedni termin. Na tym etapie sprawa może się zakończyć bez kary. Drugi etap zaczyna się tylko wtedy, gdy niezgodność się utrzymuje: formalne postawienie zarzutów, prawo do przedstawienia stanowiska i ostateczna decyzja dyrektora generalnego AgID.
  • Konkretne terminy. Ok. 30 dni na wszczęcie postępowania sankcyjnego od potwierdzenia niezgodności i ok. 90 dni na jego zakończenie.

Innymi słowy: zasady, według których Włochy zamierzają karać, są w mocy od niespełna sześciu miesięcy.

Włoski termin, o którym poza Włochami mało kto wie: 23 września

Niezależnie od kar ustawa Stanca nakłada obowiązek sprawozdawczy. Administracja publiczna musi co roku do 23 września uzupełnić lub zaktualizować deklarację dostępności (dichiarazione di accessibilità) dla każdej strony internetowej i aplikacji za pomocą formularza AgID. Publikować ją muszą też duże firmy prywatne objęte art. 3 ust. 1-bis – z jednym istotnym tutaj wyjątkiem. Z FAQ AgID wynika, że nie muszą już tego robić, jeśli są podmiotami gospodarczymi świadczącymi usługi objęte D.Lgs. 82/2022:

„Non sono invece più tenuti a presentare la dichiarazione di accessibilità i soggetti che, pur rientrando nelle fattispecie previste dall'art. 3, comma 1-bis, della Legge 4/2004, sono operatori economici di servizi soggetti alle disposizioni del D. Lgs. 82/2022.”

(Tłumaczenie własne: „Nie są natomiast już zobowiązane do przedkładania deklaracji dostępności podmioty, które – choć mieszczą się w przypadkach przewidzianych w art. 3 ust. 1-bis ustawy 4/2004 – są podmiotami gospodarczymi świadczącymi usługi objęte przepisami D.Lgs. 82/2022”.)

– AgID, FAQ dotyczące dostępności (agid.gov.it)

Duża firma, której usługa jest na liście EAA, wypada więc z obowiązku składania deklaracji, a taka, która podlega ustawie Stanca z innych powodów, zachowuje go. Tam, gdzie obowiązek obowiązuje, deklaracja jest datowana, publiczna i bardzo łatwa do sprawdzenia, więc jej brak to najprostszy sposób, by trafić na listę organu nadzoru.

Kto egzekwuje przepisy

W odniesieniu do usług – AgID (Agenzia per l'Italia Digitale) i nikt więcej (produkty nadzoruje Ministerstwo Przedsiębiorstw i Made in Italy, MIMIT, art. 18). Na podstawie art. 21 AgID nadzoruje nawet konsumenckie usługi bankowe, które niemal wszystkie inne państwa członkowskie powierzają organom nadzoru finansowego. Dla porównania Holandia ma sześć organów nadzoru, Irlandia sześć, a Hiszpania nawet 19 organów regionalnych. Włochy to rynek z jednym urzędem: jeden kanał skarg, jedna interpretacja, jeden zestaw wytycznych.

Wytyczne te ukazały się w marcu 2026 r. (Determinazione n. 38/2026). Opierają się na zasadzie „dostępności domyślnej i projektowanej od początku” (accessibility by default and by design): usługa ma być dostępna w standardowej konfiguracji, bez konieczności włączania czegokolwiek przez użytkownika, a dostępność ma być uwzględniona w całym cyklu życia usługi, a nie doklejona na końcu. Z doniesień na ich temat wynika, że AgID sceptycznie ocenia tzw. nakładki (ang. overlays) i widżety dostępności jako sposób na osiągnięcie zgodności.

Czy przepisy są już egzekwowane?

Nie wiadomo o żadnych potwierdzonych sankcjach na podstawie D.Lgs. 82/2022. Nie znaczy to jednak, że nic się nie dzieje: w tym roku pojawiły się oba brakujące elementy – wytyczne techniczne w marcu 2026 r. i procedura sankcyjna w maju 2026 r. Urząd, który właśnie spisał zasady nakładania kar i już prowadzi publiczny kanał skarg, raczej nie zamierza zostawić tych uprawnień niewykorzystanych.

Co to oznacza dla firmy

Najpierw trzeba odpowiedzieć na jedno pytanie: czy średni obrót firmy z ostatnich trzech lat przekracza 500 mln €?

  • Jeśli tak, ryzyko we Włoszech nie wynosi 40 000 €. Za te same naruszenia grozi kara liczona od obrotu, a obowiązki z ustawy Stanca obejmują stronę i aplikację firmy bez względu na to, czy sprzedaje ona cokolwiek z listy EAA. Firma musi też złożyć w AgID deklarację dostępności – chyba że jest podmiotem gospodarczym świadczącym usługi objęte D.Lgs. 82/2022, który według AgID już jej nie składa.
  • Jeśli nie, górną granicą jest przedział 5000–40 000 € z art. 24, do którego może dojść kara 2500–30 000 € za brak współpracy.

W obu przypadkach to, co uruchamia wyższą karę, jest takie samo i czysto proceduralne: zanim AgID nałoży karę, wyznacza termin. Warto więc osiągnąć zgodność z EN 301 549 / WCAG 2.1 na poziomie AA, prowadzić datowaną dokumentację i wyznaczyć konkretną osobę, która będzie pilnować korespondencji z AgID. We Włoszech o tym, czy sprawa zostanie zamknięta, czy skończy się karą liczoną od obrotu, decyduje to, czy ktoś odpowiedział na wezwanie.

Najczęściej zadawane pytania

Jaka jest kara EAA we Włoszech?

Od 5000 € do 40 000 € za naruszenie obowiązków w zakresie dostępności oraz od 2500 € do 30 000 € za niewykonanie poleceń organu nadzoru albo utrudnianie kontroli – art. 24 D.Lgs. 82/2022.

Czy to prawda, że we Włoszech kara może wynieść 5% obrotu?

Tak, w przypadku dużych usługodawców. Na podstawie art. 9 ust. 1-bis Legge 4/2004 AgID może nałożyć karę do 5% obrotu na podmioty, które oferują usługi publicznie przez strony internetowe lub aplikacje i mają średni obrót powyżej 500 mln €. Art. 24 ust. 1 dekretu wdrażającego EAA – co potwierdzają opublikowane wytyczne AgID – stosuje tę sankcję do naruszeń obowiązków z samego dekretu. Kara wchodzi w grę dopiero wtedy, gdy firma zignoruje formalne wezwanie do usunięcia problemu.

Kto egzekwuje przepisy o dostępności we Włoszech?

AgID – na podstawie obu ustaw (w odniesieniu do produktów – MIMIT), łącznie z konsumenckimi usługami bankowymi, które w większości państw członkowskich nadzoruje organ nadzoru finansowego. Skargi rozpatruje Difensore civico per il digitale.

Czy moja firma podlega ustawie Stanca?

Tak, jeśli jej średni roczny obrót z ostatnich trzech lat przekracza 500 mln € i oferuje ona usługi publicznie przez stronę internetową lub aplikację – niezależnie od tego, czy to, co sprzedaje, jest objęte EAA.

Co się dzieje 23 września?

To coroczny termin, do którego administracja publiczna musi uzupełnić lub zaktualizować deklarację dostępności dla każdej strony i aplikacji. Deklarację publikują też duże firmy prywatne objęte ustawą Stanca, ale według AgID nie muszą już tego robić te z nich, które są podmiotami gospodarczymi świadczącymi usługi objęte D.Lgs. 82/2022.


Powiązane artykuły

Share this post

You might also like

Two more articles worth reading while this topic is still fresh.

Panel dostępności z wynikiem zgodności i wyróżnionymi problemami WCAG.

Jaki wynik dostępności w procentach oznacza zgodność z przepisami?

Nie ma progu procentowego, który gwarantuje zgodność. Sprawdź, co się liczy.

Four WCAG principle icons displayed side by side on a light background: an eye for Perceivable, a keyboard for Operable, a speech bubble for Understandable, and a solid cube for Robust.

WCAG: kompletny przewodnik po zasadach, poziomach zgodności i standardach dostępności

WCAG w pigułce: cztery zasady, poziomy A, AA i AAA oraz kolejne wersje.