Skip to main contentOpen accessibility widget
Compliance

Kary EAA w Polsce 2026: 89 035,60 zł i zakaz na 180 dni

Kara za brak dostępności w 2026 r.: ile wynosi, kogo dotyczy PAD i co grozi

Author avatar

Alen Velkov

Author

EAA Fines - Poland

Europejski akt o dostępności: kara w Polsce to wzór – w tym roku 89 035,60 zł

Polski ustawodawca nie wpisał do ustawy konkretnej kwoty kary, tylko wzór, który co roku w lutym sam się aktualizuje. Poniżej tegoroczny wynik, wyjaśnienie, kogo dotyczy polska ustawa – i dlaczego kara pieniężna jest w niej najmniejszym zagrożeniem.

Krótka odpowiedź

Polska ustawa wdrażająca EAA (ustawa z dnia 26 kwietnia 2024 r., Dz.U. 2024 poz. 731) nie podaje kwoty w euro. Maksymalna kara to dziesięciokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ale nie więcej niż 10% obrotu. Ten drugi limit obniża karę małym firmom, a nie podnosi jej dużym. Według komunikatu Prezesa GUS z 9 lutego 2026 r. górna granica kary w 2026 r. wynosi 89 035,60 zł, czyli około 21 000 €. Znacznie groźniejsze są jednak dwa inne przepisy: organ może zakazać świadczenia usługi na 180 dni, a skarga konsumenta pozostawiona bez odpowiedzi jest z mocy prawa uznawana za rozpatrzoną zgodnie z żądaniem skarżącego.

O jaką ustawę chodzi?

W polskich wyszukiwarkach EAA występuje jako europejski akt o dostępności albo europejski akt dostępności 2025, a wiele osób szuka też frazy europejski akt o dostępności ustawa, czyli polskiej ustawy, która go wdraża. Jest nią ustawa z dnia 26 kwietnia 2024 r. o zapewnianiu spełniania wymagań dostępności niektórych produktów i usług przez podmioty gospodarcze (Dz.U. 2024 poz. 731), nazywana Polskim Aktem o Dostępności (PAD). Stosuje się ją od 28 czerwca 2025 r.

Nie należy jej mylić z ustawą z 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych (ustawa o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych). Prywatnej firmy, która sprzedaje konsumentom, dotyczy ustawa z 2024 r.

Kogo dotyczy ustawa?

  • Produktów takich jak komputery, smartfony, czytniki e-booków, terminale samoobsługowe i terminale płatnicze wprowadzane do obrotu po 28 czerwca 2025 r. – obowiązki mają producenci, importerzy i dystrybutorzy.
  • Usług świadczonych konsumentom, m.in. handlu elektronicznego, detalicznych usług bankowych, łączności elektronicznej, e-booków, dostępu do audiowizualnych usług medialnych i niektórych elementów transportu pasażerskiego.
  • Nie dotyczy mikroprzedsiębiorców świadczących usługi: wymagania dla usług ich nie obejmują.

Jeśli jedną z tych usług świadczy się przez stronę internetową lub aplikację, jak w przypadku sklepu internetowego, strona lub aplikacja musi spełniać wymagania dostępności.


Ustawa, w której nie ma kwoty

Polska należy do bardzo nielicznej grupy państw – obok Włoch z jednej strony i Hiszpanii z drugiej – w których na pytanie „ile wynosi kara?” nie ma stałej odpowiedzi. Różnica polega na tym, że polską odpowiedź da się obliczyć. Ustawa odsyła do wskaźnika, który jest ogłaszany co roku, więc górna granica kary zmienia się co roku bez żadnej nowelizacji.

Wynikają z tego dwie rzeczy. Po pierwsze, każda podana kwota dla Polski jest aktualna tylko przez rok, a większość kwot krążących w sieci nie uwzględnia dwóch ostatnich waloryzacji. Po drugie – i to właśnie zestawienia porównawcze przedstawiają odwrotnie – element obrotowy nie prowadzi do wyższej kary. Warto przyjrzeć się brzmieniu przepisu: kara nie może przekroczyć dziesięciokrotności wynagrodzenia ani 10% obrotu, więc obowiązuje niższa z tych dwóch kwot. Przy obrocie powyżej około 890 000 zł (ok. 209 000 €) decyduje limit oparty na wynagrodzeniu. Limit 10% ma znaczenie tylko dla najmniejszych firm i wtedy obniża maksymalną karę.

Roczny obrótKtóry limit obowiązujeMaksymalna kara w 2026 r.
Powyżej ok. 890 000 zł (ok. 209 000 €)10 × przeciętne wynagrodzenie miesięczne89 035,60 zł (ok. 21 000 €)
Poniżej ok. 890 000 zł10% obrotuMniej niż 89 035,60 zł

W praktyce Polska nie stosuje więc kar liczonych od obrotu, takich jak te, które grożą dużym usługodawcom we Włoszech. Maksymalna kara wynosi około 21 000 € zarówno dla średniego sklepu, jak i dla ogólnopolskiej sieci handlowej.

Co mówi ustawa

Kary pieniężne reguluje art. 73. Jego końcowa formuła, powtórzona w ust. 1 (producenci i usługodawcy) i w ust. 2 (importerzy i dystrybutorzy), brzmi:

„[…] w wysokości do dziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej «Monitor Polski» na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jednak nie większej niż 10 % obrotu osiągniętego w roku obrotowym poprzedzającym rok nałożenia kary, ustalonego według stanu na dzień wydania decyzji, o których mowa w art. 56 ust. 1 albo art. 65 ust. 1.”

– art. 73 ust. 1 (tak samo ust. 2) ustawy z dnia 26 kwietnia 2024 r. (ISAP)

Dalsze ustępy art. 73 określają, od czego zależy wysokość kary i jak się ją płaci:

„Wysokość kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1 i 2, ustala się, uwzględniając zakres naruszenia przepisów ustawy, w tym jego wagę, liczbę produktów albo usług niespełniających wymagań dostępności i liczbę osób, na które wpływa ono negatywnie.”

– art. 73 ust. 4

„Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1 i 2, uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o nałożeniu kary pieniężnej stała się ostateczna, na rachunek bankowy Funduszu Dostępności, o którym mowa w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami.”

– art. 73 ust. 5

Ten ostatni szczegół jest drobny, ale wiele mówi: wpływy z kar mają z góry określony cel. Nie zasilają budżetu ogólnie, tylko fundusz, który finansuje działania na rzecz dostępności.

Ile wynosi kara w tym roku

Ustawa odsyła do konkretnej publikacji: przeciętnego wynagrodzenia ogłaszanego przez Prezesa GUS na podstawie przepisów emerytalnych. Właściwy komunikat Prezesa GUS z 9 lutego 2026 r. (M.P. 2026 poz. 192) podaje przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2025 r.: 8903,56 zł.

Dziesięciokrotność tej kwoty to 89 035,60 zł, czyli około 21 000 € przy kursie ok. 4,25 zł za euro.

Dla porównania: rok wcześniej ten sam rachunek dawał około 19 000 €, a dwa lata wcześniej około 17 000 €. W ciągu dwóch lat górna granica kary wzrosła więc o mniej więcej 25%, choć w ustawie nie zmieniło się ani jedno słowo, a w przyszłym roku w lutym znów się zmieni. Każde źródło, które podaje dla Polski stałą kwotę w euro, pokazuje stan z jednego momentu, nawet jeśli tego nie zaznacza.

Prawdziwe ryzyko to nie kara, tylko dwa inne przepisy

Jeśli zapamiętać z polskiej ustawy tylko jedno, niech to nie będzie kwota 21 000 €.

1. Zakaz świadczenia usługi na 180 dni. Jeśli kontrola wykaże, że usługa nie spełnia wymagań, organ może wezwać do podjęcia działań naprawczych, a niezależnie od tego wstrzymać usługę na czas oczekiwania na ich efekt:

„[…] 2) mogą, w drodze decyzji, zakazać oferowania lub świadczenia usługi na okres nie dłuższy niż 180 dni.”

– art. 62 ust. 1 pkt 2

Art. 64 pozwala przedłużyć ten zakaz do czasu zakończenia postępowania. Dla produktów taką samą rolę pełni art. 52. Pół roku poza polskim rynkiem to strata nieporównywalnie większa niż 21 000 € kary.

2. Skarga bez odpowiedzi zamienia się w obowiązek. Ten przepis jest za granicą prawie nieznany i właśnie on najłatwiej może zaskoczyć zagraniczną firmę. Każdy konsument może złożyć bezpośrednio do podmiotu gospodarczego skargę na to, że produkt lub usługa nie spełnia wymagań dostępności (art. 35). Firma ma 30 dni na odpowiedź. Termin można wydłużyć do 60 dni, ale tylko jeśli w ciągu pierwszych 30 dni zawiadomi się o tym konsumenta. A dalej:

„W przypadku niedotrzymania terminu określonego odpowiednio w ust. 2 albo 3 skargę uważa się za rozpatrzoną zgodnie z żądaniem skarżącego. Podmiot gospodarczy realizuje żądanie skarżącego w terminie nie dłuższym niż 6 miesięcy od dnia otrzymania skargi.”

– art. 37 ust. 4

To warto podkreślić. Nie trzeba do tego ani organu nadzoru, ani kontroli, ani nawet ustalenia, czy skarga była zasadna. Wiadomość, która przez 31 dni leży nieprzeczytana w skrzynce działu obsługi klienta, staje się wiążącym obowiązkiem: firma ma sześć miesięcy, by zrobić to, czego żądał konsument. Skargę można przy tym złożyć różnymi drogami (art. 37 ust. 1): na piśmie (osobiście, pocztą lub na adres do doręczeń elektronicznych), ustnie (telefonicznie lub osobiście do protokołu), a także elektronicznie, jeśli firma wskazała taki kanał. Zasada „zgłoszenia przyjmujemy tylko przez formularz na stronie” nikogo więc nie ochroni.

Kto pilnuje przestrzegania przepisów

Nadzór jest w Polsce podzielony między siedem sektorowych organów nadzoru rynku, a nad całym systemem czuwa Prezes Zarządu PFRON:

SektorOrgan nadzoru rynku
Handel elektronicznyMinister właściwy do spraw informatyzacji
Bankowość detalicznaRzecznik Finansowy – a nie organ nadzoru finansowego, co w UE jest rzadkością
Telekomunikacja, media audiowizualne, e-booki, sprzęt komputerowy i terminalePrezes UKE
Transport autobusowy i autokarowyWojewódzcy inspektorzy transportu drogowego
KolejPrezes UTK
LotnictwoPrezes ULC
Transport morski i żegluga śródlądowaDyrektorzy urzędów morskich / Dyrektor Urzędu Żeglugi Śródlądowej w Bydgoszczy

Pracę wszystkich tych organów koordynuje Prezes Zarządu PFRON (Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych), który sam również przeprowadza kontrole, nakłada kary i przyjmuje zawiadomienia. Tak drobiazgowy podział na sektory ma swoje skutki: sklep internetowy, który oferuje też produkt kredytowy, za tę samą stronę internetową odpowiada przed dwoma różnymi organami.

Na podstawie art. 67 każdy – nie tylko klient – może złożyć Prezesowi Zarządu PFRON zawiadomienie, że produkt lub usługa nie spełnia wymagań dostępności, także ustnie albo w polskim języku migowym.

Jak przebiega postępowanie

Kara nie spada nagle: ustawa przewiduje długą procedurę, a każdy jej etap zostawia ślad w dokumentach.

  1. Kontrola – wszczynana z powodu uzasadnionych wątpliwości albo po zawiadomieniu.
  2. Jeśli ocena nieproporcjonalnego obciążenia okaże się niewystarczająca – co najmniej 60 dni na jej ponowne przeprowadzenie.
  3. Wezwanie do podjęcia działań naprawczych i przedstawienia dowodów w terminie nie dłuższym niż 120 dni (art. 62 ust. 1 pkt 1).
  4. Dopiero gdy dowody nie wpłyną, organ wszczyna postępowanie z urzędu (art. 63).
  5. Decyzja – i dopiero na tym etapie można nałożyć karę (art. 73 ust. 3).

W praktyce od pierwszego kontaktu do decyzji mija około pół roku, o ile firma współpracuje z organem. Zakaz na 180 dni może jednak zapaść już na etapie 3 – nie trzeba czekać do końca postępowania.

Czy nałożono już jakieś kary?

Żadne kary nie zostały opublikowane. Strony PFRON poświęcone nadzorowi rynku opisują strukturę systemu i kompetencje organów, ale nie wymieniają żadnych decyzji, kontroli ani kar. Organy nadzoru opublikowały w połowie 2025 r. wytyczne dotyczące swojej działalności, a nie wyniki kontroli. Polska jest na tym samym etapie co większość UE: przepisy są, kontroli na razie brak.

Jest jednak istotny wyjątek: droga skargowa z art. 37 w ogóle nie wymaga udziału organu nadzoru. Działa już dziś, toczy się we własnej skrzynce odbiorczej firmy i nigdy nie trafi do żadnej statystyki kontroli.

Co to oznacza dla firmy

Najbardziej opłacalny krok w Polsce prawie nic nie kosztuje: wyznacz osobę odpowiedzialną za skargi dotyczące dostępności i pilnuj 30-dniowego terminu. Spośród 27 sprawdzonych przez nas ustaw krajowych tylko art. 37 ust. 4 zamienia zwykłe zaniedbanie administracyjne wprost w obowiązek prawny – a wystarczy przypomnienie w kalendarzu, by tego uniknąć.

Następnie ustal, który z siedmiu organów nadzoru rynku jest właściwy dla Twojej działalności (i czy nie więcej niż jeden). Jeśli powołujesz się na nieproporcjonalne obciążenie, rzetelnie udokumentuj ocenę i zaplanuj jej powtórzenie co najmniej raz na pięć lat. Sprawdź też, czy firma dostała jakiekolwiek zewnętrzne finansowanie na zapewnienie dostępności: zgodnie z art. 21 ust. 11 nie można powołać się na nieproporcjonalne obciążenie w odniesieniu do wymagania, którego spełnienie zostało sfinansowane. Dopiero potem warto myśleć o karze 21 000 €, która jest najmniej dotkliwą z trzech konsekwencji przewidzianych w polskiej ustawie.

Najczęściej zadawane pytania

Ile wynosi kara EAA w Polsce?

Nie ma stałej kwoty. Górna granica to dziesięciokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego za poprzedni rok, ale nie więcej niż 10% obrotu. Według komunikatu Prezesa GUS z 9 lutego 2026 r. (8903,56 zł) daje to w 2026 r. 89 035,60 zł, czyli około 21 000 €.

Czy limit 10% obrotu oznacza, że duże firmy zapłacą więcej?

Nie, jest odwrotnie. Kara nie może przekroczyć żadnego z dwóch limitów, więc przy obrocie powyżej ok. 890 000 zł górną granicę wyznacza kwota oparta na wynagrodzeniu. Limit 10% obniża maksymalną karę tylko bardzo małym firmom.

Co najgorszego może spotkać firmę w Polsce?

Nie kara pieniężna. Organ może zakazać oferowania lub świadczenia usługi na okres do 180 dni (art. 62) i przedłużyć ten zakaz do czasu zakończenia postępowania (art. 64).

Co się stanie, jeśli zignoruję skargę klienta dotyczącą dostępności?

Po 30 dniach (albo 60, jeśli termin został prawidłowo przedłużony) skargę uważa się za rozpatrzoną zgodnie z żądaniem klienta i masz sześć miesięcy na spełnienie tego żądania. Nie bierze w tym udziału żaden organ i nikt nie sprawdza, czy skarga była zasadna (art. 37 ust. 4).

Kto nadzoruje przestrzeganie EAA w Polsce?

Siedem sektorowych organów nadzoru rynku, których pracę koordynuje Prezes Zarządu PFRON. Wśród nich jest Rzecznik Finansowy, odpowiedzialny za bankowość detaliczną – większość państw powierzyła tę rolę innym instytucjom.


Najczęstsze pytania o europejski akt o dostępności

Czym jest europejski akt o dostępności?

To dyrektywa UE (2019/882), która określa wymagania dostępności dla wybranych produktów i usług. W Polsce wdraża ją ustawa z dnia 26 kwietnia 2024 r. o zapewnianiu spełniania wymagań dostępności niektórych produktów i usług przez podmioty gospodarcze.

Kogo dotyczy europejski akt o dostępności?

Producentów, importerów i dystrybutorów wybranych produktów oraz usługodawców, którzy świadczą konsumentom wybrane usługi, np. sklepów internetowych, banków czy wydawców e-booków. Mikroprzedsiębiorcy świadczący usługi są z niego wyłączeni.

Od kiedy obowiązują nowe przepisy?

Od 28 czerwca 2025 r.

Jaka kara grozi w 2026 roku?

Do dziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego z poprzedniego roku, czyli w 2026 r. do 89 035,60 zł, ale nie więcej niż 10% obrotu.


Powiązane artykuły

Share this post

You might also like

Two more articles worth reading while this topic is still fresh.

Panel dostępności z wynikiem zgodności i wyróżnionymi problemami WCAG.

Jaki wynik dostępności w procentach oznacza zgodność z przepisami?

Nie ma progu procentowego, który gwarantuje zgodność. Sprawdź, co się liczy.

Four WCAG principle icons displayed side by side on a light background: an eye for Perceivable, a keyboard for Operable, a speech bubble for Understandable, and a solid cube for Robust.

WCAG: kompletny przewodnik po zasadach, poziomach zgodności i standardach dostępności

WCAG w pigułce: cztery zasady, poziomy A, AA i AAA oraz kolejne wersje.