Chorwacka ustawa o dostępności (Zakon o pristupačnosti proizvoda i usluga): kara do 132 720 € grozi teraz za niemal każdy obowiązek
15 października 2026 r. weszła w życie nowelizacja chorwackiej ustawy o dostępności. Wysokość kar się nie zmieniła – firmie nadal grozi do 132 720 €. Zmieniło się natomiast to, za co można zostać ukaranym: odrębnymi wykroczeniami są teraz braki w informacjach o łańcuchu dostaw, w dokumentacji dotyczącej nieproporcjonalnego obciążenia oraz naruszenie zasady „finansowania zewnętrznego”. A jeśli badanie wykaże niezgodność, koszty badania pokrywa firma.
Krótka odpowiedź
Chorwacką ustawę wdrażającą EAA – Zakon o zahtjevima za pristupačnost proizvoda i usluga (NN 89/2025) – znowelizowano ustawą NN 114/2026, która obowiązuje od 15 października 2026 r. Kary pozostały bez zmian: od 6630 € do 132 720 € dla producenta, upoważnionego przedstawiciela lub usługodawcy będącego osobą prawną, 3310–66 360 € dla importerów, 1990–13 270 € dla dystrybutorów, a do tego osobna kara do 6630 € dla osoby odpowiedzialnej w firmie. Nowelizacja rozszerzyła katalog wykroczeń – o informacje o łańcuchu dostaw i wszystkie obowiązki związane z wyłączeniem z powodu nieproporcjonalnego obciążenia – nałożyła na przedsiębiorców obowiązek pokrycia kosztów badań, jeśli produkt albo sklep internetowy nie spełni wymagań, i wprowadziła wymóg sporządzania deklaracji zgodności UE po chorwacku. Pierwsze naruszenie usunięte w trakcie kontroli zwykle nadal nie kończy się żadną karą.
O którą chorwacką ustawę o dostępności chodzi?
Chorwacka ustawa wdrażająca EAA to Zakon o zahtjevima za pristupačnost proizvoda i usluga (NN 89/2025), czyli ustawa o wymogach dostępności produktów i usług. W chorwackich wyszukiwarkach pojawia się zwykle jako zakon o pristupačnosti proizvoda i usluga, zakon o pristupačnosti roba i usluga albo europski zakon o pristupačnosti (europejski akt o dostępności). Wszystkie te nazwy oznaczają tę samą ustawę.
Nie należy jej mylić z ustawą Zakon o pristupačnosti mrežnih stranica i programskih rješenja za pokretne uređaje tijela javnog sektora (NN 17/2019), która dotyczy stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów sektora publicznego. Prywatnych firm sprzedających konsumentom dotyczy ustawa NN 89/2025.
Co zmieniło się 15 października 2026 r.
Ustawę nowelizującą (Zakon o izmjenama i dopunama, NN 114/2026) chorwacki parlament uchwalił 25 września 2026 r., opublikowano ją 7 października, a w życie weszła ósmego dnia po publikacji. Według rządu celem było pełne wdrożenie dyrektywy. W praktyce nowelizacja przypisuje też kary obowiązkom, które wcześniej ich nie miały, takim jak obowiązki prowadzenia dokumentacji w łańcuchu dostaw z art. 14 czy obowiązki dotyczące nieproporcjonalnego obciążenia z art. 17.
| Co się zmieniło | Gdzie | Co to oznacza w praktyce |
|---|---|---|
| Nowe wykroczenia: informacje o łańcuchu dostaw | art. 32–35, z odesłaniem do art. 14 | Producenci, upoważnieni przedstawiciele, importerzy i dystrybutorzy mogą zostać ukarani, jeśli nie wskażą inspektorowi, od kogo kupili towar i komu go dostarczyli, albo nie będą przechowywać tych informacji przez pięć lat |
| Nowe wykroczenia: nieproporcjonalne obciążenie | art. 32–36, z odesłaniem do art. 17 ust. 4–8 | Karą zagrożone jest teraz nieprzekazanie oceny obciążenia, jej niepowtórzenie (usługi), niezawiadomienie organu o korzystaniu z wyłączenia i powoływanie się na nie mimo finansowania zewnętrznego |
| Za naruszenie zasady „finansowania zewnętrznego” grozi kara | art. 32–36, z odesłaniem do art. 17 ust. 7 | Powołanie się na nieproporcjonalne obciążenie, gdy prace nad dostępnością nie były finansowane ze środków własnych, to teraz wykroczenie z najwyższego progu |
| Upoważnieni przedstawiciele odpowiadają tylko za własne obowiązki | art. 33 (nowe brzmienie) | Z wykazu usunięto zadania producenta (ocena zgodności, umieszczenie oznakowania CE, instrukcje), które według samej ustawy nie należą do przedstawiciela |
| Kto nie przejdzie badania, płaci za nie | art. 22 ust. 5–7 (produkty), art. 25 ust. 11–12 (handel elektroniczny) | Państwowy Inspektorat może pobierać próbki, zlecać badania i powoływać zewnętrznych ekspertów. Jeśli wszystko jest zgodne z wymaganiami, koszty ponosi inspektorat; jeśli nie – przedsiębiorca |
| Deklaracja zgodności UE po chorwacku | art. 19 ust. 4 | Dla produktów wprowadzanych do obrotu lub udostępnianych w Chorwacji deklarację trzeba sporządzić po chorwacku albo przetłumaczyć na chorwacki |
| Organy nadzoru muszą informować o sobie w dostępny sposób | art. 25 ust. 10 | Każdy organ nadzoru musi opublikować informacje o swojej strukturze, zakresie kompetencji i procedurach, a na żądanie udostępnić je w dostępnym formacie |
| Wyłączenie zamówień publicznych | art. 27 ust. 2 i art. 36a | Przepisy karne i zasada braku odwołania nie dotyczą postępowań o udzielenie zamówienia publicznego |
| Nowa nazwa organu ds. mediów | art. 25 ust. 2 | „Agencija za elektroničke medije” nazywa się teraz „Agencija za medije” |
| Nowe definicje dotyczące numeru 112 | art. 5 | Zdefiniowano m.in. pojęcia „total conversation” (pełna komunikacja konwersacyjna), PSAP (centrum powiadamiania ratunkowego), najwłaściwsze PSAP i tekst w czasie rzeczywistym |
Samych kwot kar nie zmieniono.
Nowe wykroczenia w brzmieniu ustawy
Najpoważniejsza zmiana dotyczy zasady finansowania. Chorwacka ustawa już wcześniej stanowiła w art. 17 ust. 7, że firma, której usprawnienia dostępności nie były finansowane ze środków własnych, nie może korzystać z wyłączenia z powodu nieproporcjonalnego obciążenia. Do października za złamanie tej zasady nie groziła jednak żadna kara. Teraz w przypadku usługodawcy art. 36 ust. 1 obejmuje sytuację, w której:
„– primijeni razlog iz članka 17. stavka 1. podstavka 2. ovoga Zakona, a ne financira se iz vlastitih izvora financiranja u svrhu poboljšanja pristupačnosti (članak 17. stavak 7.)”
(Tłumaczenie własne: „– powołuje się na przesłankę z art. 17 ust. 1 tiret drugie niniejszej ustawy [nieproporcjonalne obciążenie], choć poprawa dostępności nie jest finansowana z jego własnych źródeł (art. 17 ust. 7)”.)
– Zakon o zahtjevima za pristupačnost proizvoda i usluga, art. 36 ust. 1, w brzmieniu nadanym ustawą NN 114/2026 (Narodne novine)
Analogiczny punkt znalazł się teraz w wykazach dotyczących producentów, upoważnionych przedstawicieli, importerów i dystrybutorów. Obok niego usługodawcy mogą zostać ukarani za to, że na żądanie nie przekazali oceny obciążenia (art. 17 ust. 4), nie powtórzyli jej po zmianie usługi, na wezwanie inspektora i co najmniej raz na pięć lat (art. 17 ust. 6) albo nie zawiadomili organu, że korzystają z wyłączenia (art. 17 ust. 8).
W praktyce wyłączenie z powodu nieproporcjonalnego obciążenia przestało być argumentem, na który można się było swobodnie powoływać. Stało się zestawem obowiązków dokumentacyjnych, a za naruszenie każdego z nich grozi osobna kara do 132 720 €.
Kto nie przejdzie badania, płaci za nie
W przypadku produktów inspektorzy nadzoru rynku z Państwowego Inspektoratu mogą teraz pobierać próbki i zlecać ich badanie, a gdy brakuje im sprzętu lub wiedzy – angażować zewnętrzną instytucję ekspercką. Kto pokryje koszty, zależy od wyniku:
„(7) Ako se utvrdi da uzorci ispunjavaju zahtjeve za pristupačnost propisane ovim Zakonom, troškove uzorka proizvoda, pregleda ili ispitivanja snosi Državni inspektorat, a ako se utvrdi da uzorci ne ispunjavaju zahtjeve za pristupačnost propisane ovim Zakonom, troškove uzorka proizvoda, pregleda ili ispitivanja snosi gospodarski subjekt.”
(Tłumaczenie własne: „(7) Jeżeli zostanie stwierdzone, że próbki spełniają wymogi dostępności określone w niniejszej ustawie, koszty próbki produktu, kontroli lub badania ponosi Państwowy Inspektorat, a jeżeli zostanie stwierdzone, że próbki nie spełniają tych wymogów, koszty próbki produktu, kontroli lub badania ponosi podmiot gospodarczy”.)
– art. 22 ust. 7 w brzmieniu po nowelizacji
Art. 25 ust. 11–12 stosuje tę samą zasadę do handlu elektronicznego: jeśli zewnętrzny ekspert przeprowadzi audyt sklepu internetowego i stwierdzi niezgodność, za audyt zapłaci właściciel sklepu. To bezpośredni koszt, który pojawia się, zanim w ogóle zapadnie decyzja o ewentualnej karze.
Kary – bez zmian
| Podmiot | Osoba prawna | Osoba odpowiedzialna / jednoosobowa działalność |
|---|---|---|
| Producent (art. 32) | 6 630–132 720 € | 2 650–6 630 € |
| Upoważniony przedstawiciel (art. 33) | 6 630–132 720 € | 2 650–6 630 € |
| Usługodawca (art. 36) | 6 630–132 720 € | 2 650–6 630 € |
| Importer (art. 34) | 3 310–66 360 € | 1 990–6 630 € |
| Dystrybutor (art. 35) | 1 990–13 270 € | 1 320–6 630 € |
Widełki dla usługodawcy określa jedno zdanie:
„Novčanom kaznom od 6630,00 do 132.720,00 eura kaznit će se za prekršaj pružatelj usluge koji je pravna osoba ako: … – ne osigura sukladnost svojeg dizajna i pružanja usluge sa zahtjevima za pristupačnost propisanim ovim Zakonom (članak 15. stavak 1.)”
(Tłumaczenie własne: „Grzywnie od 6630,00 do 132 720,00 euro za wykroczenie podlega usługodawca będący osobą prawną, jeżeli: … – nie zapewnia zgodności projektu i sposobu świadczenia usługi z wymogami dostępności określonymi w niniejszej ustawie (art. 15 ust. 1)”.)
– art. 36 ust. 1 (Narodne novine)
Skąd się wzięło 132 720 €
Chorwacja przyjęła euro 1 stycznia 2023 r. po stałym kursie 7,53450 kuny za euro. Każdy próg w ustawie to okrągła kwota w kunach podzielona przez ten kurs i zaokrąglona w dół do pełnych dziesiątek euro:
| Kwota pierwotna (HRK) | ÷ 7,53450 | Kara w ustawie |
|---|---|---|
| 1 000 000 HRK | 132 722,81 € | 132 720 € |
| 500 000 HRK | 66 361,40 € | 66 360 € |
| 100 000 HRK | 13 272,28 € | 13 270 € |
| 50 000 HRK | 6 636,14 € | 6 630 € |
| 25 000 HRK | 3 318,07 € | 3 310 € |
| 20 000 HRK | 2 654,46 € | 2 650 € |
| 15 000 HRK | 1 990,84 € | 1 990 € |
| 10 000 HRK | 1 327,23 € | 1 320 € |
Za usługi kary są tak samo wysokie jak za produkty
Większość państw członkowskich traktuje niedostępną usługę łagodniej niż produkt niespełniający wymagań. Chorwacja umieszcza usługodawcę w tym samym, najwyższym progu co producenta. Tuż za granicą, w Słowenii, dużej firmie za niedostępny sklep internetowy grozi najwyżej 10 000 €, a w Chorwacji za to samo – do 132 720 €, czyli mniej więcej trzynaście razy więcej, choć obie ustawy wdrażają tę samą dyrektywę. Od października 2026 r. najwyższy próg obejmuje także dokumentację usługodawcy dotyczącą nieproporcjonalnego obciążenia.
Usterka naprawiona w trakcie kontroli zwykle oznacza brak kary
Nowelizacja nie zmieniła art. 28, który w praktyce jest najcenniejszym przepisem chorwackiej ustawy. Przy pierwszym naruszeniu inspektor co do zasady nie skieruje wniosku o ukaranie, jeśli przedsiębiorca:
- usunie problem w trakcie kontroli lub przed wydaniem decyzji;
- wykona decyzję inspektora; albo
- zobowiąże się na piśmie do usunięcia problemu w określonym terminie i dotrzyma go.
Przy kolejnych naruszeniach ta pobłażliwość już nie obowiązuje. A po niedotrzymaniu terminu, do którego firma się zobowiązała, inspektor nie ma już wyboru:
„(3) Ako nadzirani gospodarski subjekt ne postupi na način opisan u stavku 1. ovoga članka odnosno ne ispuni obvezu u određenom roku iz naredbe iz stavka 2. ovoga članka, nadležni inspektor dužan je bez odgađanja, a najkasnije u roku od 15 dana od dana završetka nadzora odnosno u roku od 15 dana od isteka roka za ispunjenje obveze iz naredbe, podnijeti optužni prijedlog za pokretanje prekršajnog postupka odnosno izdati prekršajni nalog.”
(Tłumaczenie własne: „(3) Jeżeli kontrolowany podmiot gospodarczy nie postąpi w sposób opisany w ust. 1 niniejszego artykułu albo nie wykona obowiązku w terminie wyznaczonym w nakazie, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, właściwy inspektor jest obowiązany niezwłocznie, a najpóźniej w terminie 15 dni od dnia zakończenia kontroli albo w terminie 15 dni od upływu terminu wykonania obowiązku wynikającego z nakazu, złożyć wniosek o ukaranie w celu wszczęcia postępowania w sprawie o wykroczenie albo wystawić mandat karny”.)
– art. 28 ust. 3
Warto pamiętać, że obok tego działa nowa zasada dotycząca kosztów: nawet jeśli dzięki art. 28 firma uniknie kary, za negatywny wynik badania produktu lub audytu sklepu i tak może zapłacić.
Blokada w internecie – uprawnienie, które pomija większość poradników
W przypadku produktów sprzedawanych przez internet art. 23 ust. 9 – obecny w ustawie od 2025 r. – pozwala inspektorowi, gdy same środki naprawcze nie wystarczą do usunięcia poważnego ryzyka, nakazać dostawcom usług internetowych i firmom hostingowym usunięcie treści, ograniczenie dostępu do interfejsu internetowego albo wyświetlanie użytkownikom wyraźnego ostrzeżenia, a rejestrom domen – usunięcie nazwy domeny. Przepis dotyczy sytuacji poważnego ryzyka, więc raczej nie będzie pierwszą reakcją na problemy z dostępnością, ale znajduje się w tej samej ustawie.
Przed zastosowaniem środków naprawczych inspektor musi ponadto dać przedsiębiorcy co najmniej 10 dni roboczych na zajęcie stanowiska, chyba że sprawa jest pilna (art. 23 ust. 8).
Kto egzekwuje przepisy – nie jeden organ, a siedem
| Obszar | Organ |
|---|---|
| Produkty będące urządzeniami radiowymi; usługi łączności elektronicznej; kolejowy transport pasażerski; e-booki | HAKOM (chorwacki organ regulacyjny ds. sektorów sieciowych) |
| Produkty niebędące urządzeniami radiowymi; handel elektroniczny | Državni inspektorat (Państwowy Inspektorat), inspektorzy nadzoru rynku |
| Dostęp do audiowizualnych usług medialnych | Agencija za medije (Agencja ds. Mediów) |
| Lotniczy transport pasażerski | Chorwacka Agencja Lotnictwa Cywilnego |
| Transport autobusowy; transport wodny | Ministerstwo Morza, Transportu i Infrastruktury (inspektorzy ruchu drogowego i bezpieczeństwa żeglugi) |
| Konsumenckie usługi bankowe | HNB (Chorwacki Bank Narodowy) i HANFA (organ nadzoru nad usługami finansowymi), każdy w swoim zakresie |
Większość firm działających w internecie będzie mieć do czynienia z Państwowym Inspektoratem (handel elektroniczny) albo z HAKOM (telekomunikacja, e-booki).
Od decyzji inspektora nie przysługuje odwołanie w trybie administracyjnym – można jedynie wnieść skargę do sądu administracyjnego, tzw. upravni spor (art. 27). Od października 2026 r. ta zasada nie dotyczy postępowań o udzielenie zamówienia publicznego.
Wymogi dotyczące języka chorwackiego
Chorwacja wymaga teraz języka chorwackiego w czterech miejscach:
- w danych kontaktowych na produkcie (art. 9 ust. 8, art. 11 ust. 4);
- w instrukcjach i informacjach dotyczących bezpieczeństwa (art. 9 ust. 9, art. 11 ust. 5, art. 12 ust. 2);
- w informacjach i dokumentach przekazywanych inspektorowi na żądanie (art. 16 ust. 1);
- a od 15 października 2026 r. także w deklaracji zgodności UE (art. 19 ust. 4).
Jeśli firma stosuje w całej UE jeden anglojęzyczny komplet dokumentów dotyczących zgodności, dla Chorwacji potrzebuje teraz osobnej wersji.
Czy przepisy są już egzekwowane?
Nie odnotowano dotąd żadnych kar za brak dostępności. Ustawa obowiązuje od 28 czerwca 2025 r., a jej znowelizowana wersja – dopiero od 15 października 2026 r. Dzięki art. 28 pierwsze naruszenie usunięte w trakcie kontroli nie kończy się karą, o której byłoby głośno – należy się więc spodziewać wielu naprawionych usterek na długo przed pierwszą opublikowaną karą.
Co to oznacza dla firm
- Jeśli korzystasz z wyłączenia z powodu nieproporcjonalnego obciążenia, już teraz sprawdź dokumentację. Przechowuj pisemną ocenę, bądź gotów ją przekazać, powtarzaj ją po każdej zmianie usługi i co najmniej raz na pięć lat oraz zawiadom organ. Każde z tych zaniedbań jest teraz osobnym wykroczeniem.
- Sprawdź, z jakich pieniędzy sfinansowano prace nad dostępnością. Jeśli pochodziły ze środków publicznych lub zewnętrznych, nie możesz powołać się na nieproporcjonalne obciążenie – a od października 2026 r. sama taka próba jest zagrożona karą z najwyższego progu.
- Zaplanuj w budżecie koszty badań. Jeśli Państwowy Inspektorat zbada produkt albo przeprowadzi audyt sklepu internetowego i wynik będzie negatywny, za badanie zapłacisz Ty.
- Przetłumacz deklarację zgodności UE na chorwacki.
- Gdy przyjdzie inspektor, skorzystaj z art. 28. Usuń problem w trakcie kontroli albo zobowiąż się na piśmie do konkretnego terminu i dotrzymaj go. Niedotrzymanie terminu uruchamia 15-dniowe odliczanie do wszczęcia postępowania.
Najczęściej zadawane pytania
Jaka kara grozi w Chorwacji za naruszenie EAA?
Od 6630 € do 132 720 € dla osoby prawnej będącej producentem, upoważnionym przedstawicielem lub usługodawcą; 3310–66 360 € dla importerów; 1990–13 270 € dla dystrybutorów. Osoba odpowiedzialna jest karana osobno – w zależności od roli od 1320 € do 6630 €.
Co zmieniło się w październiku 2026 r.?
Nowelizacja NN 114/2026, obowiązująca od 15 października 2026 r., utrzymała kwoty kar, ale rozszerzyła katalog wykroczeń o informacje o łańcuchu dostaw i wszystkie obowiązki związane z nieproporcjonalnym obciążeniem, nałożyła na przedsiębiorców koszty badań i audytów sklepów zakończonych wynikiem negatywnym oraz wprowadziła wymóg deklaracji zgodności UE po chorwacku.
Czy nadal można uniknąć kary, usuwając problem?
Przy pierwszym naruszeniu zwykle tak. Art. 28 się nie zmienił: jeśli usuniesz problem w trakcie kontroli albo dotrzymasz terminu zapisanego w pisemnym zobowiązaniu, inspektor co do zasady nie skieruje wniosku o ukaranie. Koszty badania zakończonego wynikiem negatywnym i tak mogą jednak obciążyć firmę.
Kto płaci za badanie dostępności?
Państwowy Inspektorat, jeśli produkt lub sklep internetowy spełnia wymagania; przedsiębiorca, jeśli ich nie spełnia (art. 22 ust. 7 i art. 25 ust. 12).
Czy od decyzji inspektora można się odwołać?
Nie w trybie administracyjnym. Przysługuje jedynie skarga do sądu administracyjnego (upravni spor, art. 27).
Powiązane artykuły
- ← Wróć do zestawienia kar EAA we wszystkich krajach UE – pełne porównanie 27 państw
- Oficjalny tekst: NN 89/2025 i ustawa nowelizująca NN 114/2026 (Narodne novine)
- Kara EAA w Słowenii – ta sama granica, a limit kary za usługi trzynaście razy niższy
- Kara EAA na Słowacji – drugi kraj, w którym naprawa usterki pozwala uniknąć kary
- Przeczytaj ten artykuł po chorwacku



