Toegankelijkheidswet: kara EAA w Holandii to 110 000 €, a nie 900 000 €
Przy Holandii niemal wszędzie pada kwota 900 000 €. Tymczasem kara za brak dostępności na podstawie holenderskiej toegankelijkheidswet wynosi od 1 stycznia 2026 r. 110 000 €, a liczba 900 000 € to podwójny błąd. Pokazujemy, co mówi ustawa.
Krótka odpowiedź
Holandia nie ustanowiła osobnej kary za naruszenie EAA. Ustawa wdrażająca przenosi egzekwowanie do już istniejących ustaw, a kara za brak dostępności nie może przekroczyć piątej kategorii holenderskiego kodeksu karnego, czyli 110 000 € od 1 stycznia 2026 r. (103 000 € w latach 2024–2025). Wynika to z art. 35e ustawy o towarach (Warenwet). Powszechnie powtarzana kwota 900 000 € jest błędna z dwóch powodów: dotyczy szóstej kategorii (ogólne bezpieczeństwo produktów, a nie dostępność) i jest nieaktualna (ta kategoria wynosi dziś 1 100 000 €). Egzekwowanie podzielono między sześć organów nadzoru, a urząd ACM, który nadzoruje rynek, ustalił już, że 94% sprawdzonych największych holenderskich sklepów internetowych ma poważne problemy z dostępnością.
O jaką holenderską ustawę o dostępności chodzi?
Nie ma jednej holenderskiej ustawy o nazwie toegankelijkheidswet, choć właśnie tak szuka jej większość osób. Holandia wdrożyła Europejski akt o dostępności ustawą Implementatiewet toegankelijkheidsvoorschriften producten en diensten (ustawa wdrażająca wymagania dostępności produktów i usług), która zmieniła siedem istniejących ustaw, od Warenwet po ustawę o nadzorze finansowym (zob. niżej „Kto egzekwuje przepisy”). W holenderskich wyszukiwarkach występuje jako toegankelijkheidswet, toegankelijkheidswet 2025, europese toegankelijkheidswet albo toegankelijkheidswet nederland. Obowiązuje od 28 czerwca 2025 r.
Czy obejmuje strony internetowe? (toegankelijkheidswet website) W przypadku firm prywatnych obejmuje strony i aplikacje, przez które świadczone są określone usługi dla konsumentów, np. sklepy internetowe, konsumenckie usługi bankowe, e-booki i przewóz pasażerów, a także określone produkty. Strony instytucji państwowych podlegają odrębnym przepisom dla sektora publicznego. Mikroprzedsiębiorstwa świadczące usługi są wyłączone.
Interesuje Cię Belgia? Belgische toegankelijkheidswet to odrębne wdrożenie z własnymi karami – zob. Kary EAA w Belgii.
Skąd się wziął mit 900 000 €
Holandia to najlepszy przykład błędnej liczby, która rozeszła się po całym internecie. Niemal każde zestawienie „kary EAA według krajów” podaje dla Holandii górną granicę 900 000 €. To nieprawda – a warto poświęcić dwie minuty, by zrozumieć dlaczego, bo dobrze widać tu, jak powstają takie błędy.
Holenderska ustawa wdrażająca nie ustanawia własnej kary. Zmienia istniejące ustawy, a w przypadku produktów chodzi o ustawę o towarach (Warenwet). Zawiera ona dwie różne górne granice kar, obie określone przez odesłanie do standardowych „kategorii grzywien” z kodeksu karnego:
- Ogólna kara za naruszenie przepisów o bezpieczeństwie produktów (art. 32a) jest ograniczona do szóstej kategorii.
- Kara za brak dostępności (art. 35e) jest celowo niższa – do piątej kategorii.
Ktoś, kto jako pierwszy opublikował kwotę 900 000 €, sięgnął po niewłaściwy próg (szósty zamiast piątego, właściwego dla dostępności), i to w nieaktualnej wysokości. Potem liczbę kopiowano dalej, bez sprawdzania.
| Co się powtarza | Co mówi ustawa | |
|---|---|---|
| Kategoria | Szósta (ogólne bezpieczeństwo produktów, art. 32a) | Piąta (dostępność, art. 35e) |
| Kwota | 900 000 € (dawna wysokość) | 110 000 € (od 1 stycznia 2026 r.) |
| Obecna wysokość szóstej kategorii | – | 1 100 000 € (nie jest to górna granica kary EAA) |
Co mówi ustawa
Górna granica kary za brak dostępności wynika wprost z Warenwet:
„De op grond van het eerste lid op te leggen bestuurlijke boete bedraagt, in afwijking van artikel 32a, tweede lid, ten hoogste het bedrag dat is vastgesteld voor de vijfde categorie, bedoeld in artikel 23, vierde lid, van het Wetboek van Strafrecht.”
(Tłumaczenie własne: „Administracyjna kara pieniężna nakładana na podstawie ust. 1 wynosi, w drodze odstępstwa od art. 32a ust. 2, nie więcej niż kwota określona dla piątej kategorii, o której mowa w art. 23 ust. 4 kodeksu karnego”).
– Warenwet, art. 35e ust. 2 (wetten.overheid.nl)
Wysokość każdej kategorii określa art. 23 ust. 4 kodeksu karnego (Wetboek van Strafrecht), a kwoty są waloryzowane co dwa lata. Dekret rządowy (besluit) z 26 listopada 2025 r. ustalił nowe wartości od 1 stycznia 2026 r.:
| Kategoria | 2024–2025 | Od 1 stycznia 2026 r. |
|---|---|---|
| Piąta (górna granica dla dostępności) | 103 000 € | 110 000 € |
| Szósta (ogólne bezpieczeństwo produktów) | 1 030 000 € | 1 100 000 € |
Źródła: Wetboek van Strafrecht, art. 23 ust. 4 (wetten.overheid.nl); dekret z 26 listopada 2025 r. (Stb. 2025, 401).
Po zestawieniu obu przepisów wychodzi, że holenderska kara za brak dostępności na gruncie EAA wynosi do 110 000 €, a nie 900 000 €. Do naruszeń popełnionych przed 1 stycznia 2026 r. stosuje się dawną górną granicę 103 000 €. (To samo odesłanie do piątej kategorii obowiązuje przy egzekwowaniu przepisów w sektorze mediów i transportu, opisanym niżej, więc piąta kategoria jest wspólną ustawową górną granicą dla wszystkich tych obszarów).
Kto egzekwuje przepisy – sześć organów, a nie jeden
Holandia nie uchwaliła jednej ustawy, tylko zmieniła siedem istniejących, dlatego egzekwowanie podzielono między sześć organów według sektorów:
| Organ nadzoru | Sektor |
|---|---|
| RDI (Rijksinspectie Digitale Infrastructuur, Państwowa Inspekcja Infrastruktury Cyfrowej) | Produkty fizyczne – elektronika, czytniki e-booków, terminale (Warenwet; górna granica piątej kategorii, 110 000 €) |
| ACM (Autoriteit Consument & Markt, Urząd ds. Konsumentów i Rynków) | Handel elektroniczny, łączność elektroniczna |
| AFM (Autoriteit Financiële Markten, Urząd ds. Rynków Finansowych) | Konsumenckie usługi bankowe i finansowy handel elektroniczny |
| CvdM (Commissariaat voor de Media, holenderski urząd ds. mediów) | Dostęp do mediów audiowizualnych, e-booki |
| ILT (Inspectie Leefomgeving en Transport, Inspekcja Środowiska i Transportu) | Usługi przewozu pasażerów |
| Inspectie JenV (Inspectie Justitie en Veiligheid, Inspekcja Sprawiedliwości i Bezpieczeństwa) | Numer alarmowy 112 |
Praktyczna uwaga dla firm działających w kilku sektorach: fintech, który prowadzi też sklep internetowy, może jednocześnie podlegać zarówno AFM, jak i ACM. Jedna firma, dwa organy nadzoru i dwa zestawy przepisów.
Jedno ważne zastrzeżenie co do kwot: górna granica piątej kategorii (110 000 € od 2026 r.) jest potwierdzona dla produktów, mediów i transportu. W handlu elektronicznym (ACM) i bankowości (AFM) przepisy egzekwują te organy na podstawie własnych uprawnień, a ACM ma przy egzekwowaniu prawa konsumenckiego szersze możliwości nakładania kar (według praktyków przy naruszeniach na dużą skalę mogą wchodzić w grę kary liczone od obrotu). Duże sklepy internetowe i instytucje finansowe powinny traktować 110 000 € jako potwierdzony ustawowy punkt odniesienia, a niekoniecznie jako górną granicę kar nakładanych przez ACM – i sprawdzić wytyczne samego ACM dla swojej sytuacji.
Czy przepisy są już egzekwowane? Tak – i wyniki robią wrażenie
Holandia ma najwięcej potwierdzonych działań egzekucyjnych spośród wszystkich państw UE. 24 marca 2026 r. ACM opublikował wyniki pierwszej systematycznej kontroli, obejmującej ok. 100 największych holenderskich sklepów internetowych. Ustalenia:
- w 61% z nich osoby z niepełnosprawnościami w ogóle nie mogły złożyć zamówienia;
- w kolejnych 33% występowały poważne problemy, które mocno utrudniały zamówienie;
- łącznie 94% sprawdzonych największych sklepów miało poważne problemy z dostępnością.
Niezależne badanie z 2025 r., obejmujące 300 największych holenderskich platform handlu internetowego, dało podobny obraz: 6 z 15 największych nie spełniało wymagań. To nie jest teoretyczne ryzyko – organ nadzoru już sprawdził rynek i opublikował wyniki.
Jak działa ACM – liczą się starania firmy
Warto znać jeden niuans: ACM zapowiedział, że zaczyna od uchybień poważnych, czyli takich, które uniemożliwiają osobom z niepełnosprawnościami wykonanie zadania, a nie od kosmetycznych. Bierze też pod uwagę widoczne starania firmy. Firma, która może pokazać rzeczywisty plan naprawczy, spotka się z większą wyrozumiałością, a ta, która ignoruje postępowanie albo je utrudnia, ryzykuje formalne środki egzekucyjne. Nikt nie dostaje kary pierwszego dnia: urzędy najpierw nawiązują kontakt i dają czas na poprawki.
Co to oznacza dla firmy
Dla firm sprzedających holenderskim konsumentom prawdziwe są jednocześnie dwie rzeczy. Ustawowa kara jest niższa, niż podaje internet (110 000 €, a nie 900 000 €), ale egzekwowanie jest bardziej rzeczywiste niż niemal gdziekolwiek indziej: ACM już skontrolował rynek i stwierdził, że 94% sklepów nie spełnia wymagań. Wniosek nie brzmi więc „kara jest niska, można odpuścić”, tylko „organ nadzoru aktywnie sprawdza rynek, a widoczne postępy we wdrażaniu EN 301 549 / WCAG 2.1 AA pozwalają liczyć na jego wyrozumiałość”. Zacznij teraz i dokumentuj postępy – wtedy ACM potraktuje firmę jako działającą w dobrej wierze, a nie jako cel postępowania egzekucyjnego.
Najczęściej zadawane pytania
Czy kara EAA w Holandii wynosi 900 000 €?
Nie. Kara za brak dostępności nie może przekroczyć piątej kategorii z kodeksu karnego, czyli 110 000 € od 1 stycznia 2026 r. (103 000 € za naruszenia z lat 2024–2025). Kwota 900 000 € to dawna wysokość szóstej kategorii, przewidzianej za naruszenia ogólnych przepisów o bezpieczeństwie produktów, a nie za brak dostępności.
Dlaczego tak wiele stron podaje 900 000 €?
Bo powołują się na niewłaściwą kategorię z kodeksu karnego (szóstą zamiast piątej, przewidzianej dla dostępności), i to w nieaktualnej wysokości. Kwotę powielano bez sprawdzenia w ustawie.
Dlaczego kara wzrosła ze 103 000 € do 110 000 €?
Holenderskie kategorie grzywien są waloryzowane co dwa lata. Dekret z 26 listopada 2025 r. podniósł piątą kategorię do 110 000 € od 1 stycznia 2026 r.
Kto egzekwuje EAA w Holandii?
Sześć organów, według sektorów: RDI (produkty), ACM (handel elektroniczny i telekomunikacja), AFM (konsumenckie usługi bankowe i finansowy handel elektroniczny), CvdM (media i e-booki), ILT (transport) oraz Inspekcja Sprawiedliwości i Bezpieczeństwa (numer alarmowy 112).
Czy ktoś już został ukarany?
Głośnych kar jeszcze nie było, ale kontrola ACM z marca 2026 r. wykazała, że 94% sprawdzonych największych sklepów internetowych ma poważne problemy z dostępnością. Aktywne egzekwowanie przepisów wyraźnie się więc zaczęło.
Toegankelijkheidswet – najczęstsze pytania
Czym jest toegankelijkheidswet?
Pod nazwą „toegankelijkheidswet” zwykle kryje się Implementatiewet toegankelijkheidsvoorschriften producten en diensten. Ustawa ta wdraża w Holandii Europejski akt o dostępności i określa wymagania dostępności dla niektórych produktów i usług, np. sklepów internetowych.
Od kiedy obowiązuje toegankelijkheidswet?
Od 28 czerwca 2025 r.
Czy toegankelijkheidswet dotyczy mojej strony internetowej?
Tak, jeśli przez stronę lub aplikację świadczysz konsumentom usługę objętą ustawą, np. prowadzisz sklep internetowy. Mikroprzedsiębiorstwa świadczące usługi są wyłączone.
Ile wynosi kara?
Maksymalnie tyle, ile wynosi piąta kategoria z kodeksu karnego: 110 000 € od 1 stycznia 2026 r. Często podawana kwota 900 000 € jest błędna.
Powiązane artykuły
- ← Wróć do zestawienia Kary EAA według krajów – pełne porównanie 27 państw
- Kary EAA w Belgii – belgijskie wdrożenie z własnymi karami
- Kary EAA w Niemczech – drugi duży rynek, na którym przepisy egzekwuje się kilkoma drogami
- Jak zweryfikowaliśmy wszystkie 27 krajowych ustaw – dlaczego każdą kwotę sprawdzamy w ustawie



