De Franse EAA-sanctie: waarom het € 1.500 is (€ 7.500 voor een bedrijf) en geen € 50.000, en waarom dat het risico onderschat
De Franse EAA-boete is een strafrechtelijke overtreding van € 1.500, € 7.500 voor een bedrijf, en niet de € 50.000 die overal wordt genoemd. Maar de zwaarste handhaving tot nu toe was helemaal geen boete: het was een dwangsom per dag, opgelegd door de rechter. Zo werken beide.
In het kort
In Frankrijk is een inbreuk op de EAA-regels voor producten en diensten een overtreding van de vijfde klasse (art. R. 451-4 Code de la consommation): maximaal € 1.500 voor een natuurlijk persoon, € 3.000 bij recidive (art. 131-13 Code pénal), en vijf keer zoveel voor een bedrijf: maximaal € 7.500, of € 15.000 bij recidive (art. 131-41 en 132-15 Code pénal). Het bedrag van € 50.000 dat overal online rondgaat, komt uit een andere wet: de oudere regeling voor websites van de publieke sector, waarop Arcom toeziet. Maar concludeer uit die € 7.500 niet dat Frankrijk veilig is. De eerste grote Franse handhavingszaak was een beslissing van de burgerlijke rechter tegen Carrefour (juni 2026), die een dwangsom van € 500 per dag oplegde als het bedrijf zijn e-commercediensten niet op tijd toegankelijk maakt.
Frankrijk heeft twee toegankelijkheidswetten, en die worden vaak verward
Bijna elk onjuist Frans bedrag komt voort uit het door elkaar halen van twee volledig gescheiden regelingen:
- De wet voor websites van de publieke sector en grote bedrijven: artikel 47 van de wet uit 2005 over de rechten van mensen met een beperking, met het RGAA als norm en de toezichthouder Arcom (Autorité de régulation de la communication audiovisuelle et numérique) als handhaver. Daar komt de € 50.000 vandaan.
- De EAA-wet voor producten en diensten: de omzetting uit 2023, opgenomen in de Code de la consommation (het Franse consumentenwetboek) en gehandhaafd via het strafrechtelijke stelsel van contraventions (overtredingen) en via markttoezicht door de DGCCRF (Direction générale de la concurrence, de la consommation et de la répression des fraudes). Dit is de EAA-boete: € 1.500, of € 7.500 voor een bedrijf.
| EAA-wet voor producten en diensten | Websitewet van artikel 47 | |
|---|---|---|
| Voor wie | Bedrijven die EAA-producten en -diensten aan consumenten verkopen | Overheidsinstanties en bedrijven met meer dan € 250 miljoen omzet in Frankrijk |
| Handhaving door | DGCCRF, via het stelsel van overtredingen | Arcom |
| Maximumboete | € 1.500 voor een natuurlijk persoon (€ 3.000 bij recidive); € 7.500 voor een bedrijf (€ 15.000 bij recidive) | € 50.000 (niet voldoen aan de eisen; alleen overheidsinstanties en concessiehouders van een openbare dienst) / € 25.000 (ontbrekende documentatie) |
| Wettelijke grondslag | Art. R. 451-4 Code de la consommation (ingevoegd bij Décret 2023-931) + art. 131-13, 131-41 en 132-15 Code pénal | Loi 2005-102, art. 47 en 47-1 |
Het zijn verschillende wetten, met verschillende regels over wie eronder valt, verschillende toezichthouders en sterk verschillende bedragen. De € 50.000 van Arcom aanhalen als “de EAA-boete” is veruit de meest gemaakte fout over Frankrijk.
Wat de wet bepaalt
Frankrijk koos ervoor om de omzetting van de EAA niet te handhaven met bestuurlijke boetes, maar via contraventions: lichte strafbare feiten. Artikel R. 451-4 van de Code de la consommation, ingevoegd bij het uitvoeringsbesluit Décret n° 2023-931, merkt de EAA-inbreuken aan als contraventions de la 5e classe (overtredingen van de vijfde klasse). Het gaat om inbreuken op de regels voor CE-markering, het in de handel brengen van een product dat niet aan de eisen voldoet, het niet kunnen overleggen van conformiteitsdocumentatie en het aanbieden van een dienst die niet aan de eisen voldoet (Légifrance).
Het Franse Wetboek van Strafrecht bepaalt wat een overtreding van de vijfde klasse kost:
« 5° 1 500 euros au plus pour les contraventions de la 5e classe, montant qui peut être porté à 3 000 euros en cas de récidive lorsque le règlement le prévoit, hors les cas où la loi prévoit que la récidive de la contravention constitue un délit. »
(Onze vertaling: “5° Ten hoogste € 1.500 voor overtredingen van de vijfde klasse, een bedrag dat bij recidive kan worden verhoogd tot € 3.000 als de regeling daarin voorziet, behalve in de gevallen waarin de wet bepaalt dat recidive van de overtreding een misdrijf (délit) is.”)
— Code pénal, art. 131-13 (Légifrance)
Dat is het maximum voor een natuurlijk persoon. De meeste ondernemingen zijn rechtspersonen, en voor hen vermenigvuldigt het Wetboek van Strafrecht dat bedrag. Artikel 131-41 stelt het maximum voor een rechtspersoon op vijf keer het bedrag voor een natuurlijk persoon, dus € 7.500. Artikel 132-15, dat artikel R. 451-4 van toepassing verklaart op recidive, stelt het op tien keer dat bedrag, dus € 15.000, als een bedrijf dat al voor dezelfde overtreding is veroordeeld, binnen een jaar na afloop van de vorige straf opnieuw in de fout gaat.
Op papier is de EAA-boete in Frankrijk dus laag: het laagste vaste bedrag in de EU.
De € 50.000 die online wordt genoemd
Voor de volledigheid: de € 50.000 bestaat echt, maar hoort bij de andere wet. Op grond van artikel 47 (de regeling voor websites van de publieke sector en grote bedrijven) kan Arcom een boete tot € 50.000 opleggen als een website niet aan de toegankelijkheidseisen voldoet, en tot € 25.000 bij ontbrekende documentatie. Daarbij gelden twee belangrijke beperkingen. De regeling geldt alleen voor overheidsinstanties en private bedrijven met meer dan € 250 miljoen omzet in Frankrijk. En bij die grote private bedrijven mag Arcom alleen de informatieplicht controleren, niet de toegankelijkheid zelf. Niets hiervan is de EAA-boete voor producten en diensten, maar het wordt wel vaak als zodanig overgenomen.
Waarom € 7.500 het echte risico flink onderschat
Dit is wat een kop met een bedrag verbergt. De belangrijkste handhaving van toegankelijkheid in Frankrijk tot nu toe kwam niet via de boete voor een overtreding, en zelfs niet van een toezichthouder. Ze kwam van de burgerlijke rechter, in een zaak die was aangespannen door organisaties van mensen met een beperking.
Op 4 juni 2026 droeg het Tribunal judiciaire de Caen in een beschikking in kort geding (ordonnance de référé) Carrefour op om te voldoen aan artikel L. 412-13 van de Code de la consommation en e-commercediensten aan te bieden die aan de toegankelijkheidseisen voldoen, op straffe van een dwangsom (astreinte) van € 500 per dag vanaf zes maanden na de beschikking. Volgens Carrefours eigen verklaring voldeed het bedrijf voor 71,21%; de rechter oordeelde dat dat niet genoeg was:
« Clairement le site de e-commerce concerné ne peut pas être seulement un peu accessible, il doit l'être totalement »
(Onze vertaling: “De betrokken e-commercesite kan duidelijk niet maar een beetje toegankelijk zijn; hij moet volledig toegankelijk zijn.”)
— Tribunal judiciaire de Caen, ordonnance de référé, 4 juni 2026, RG 25/00691 (Intérêt à Agir)
De rechter kende de twee verenigingen daarnaast € 10.000 aan voorlopige schadevergoeding toe. Een dwangsom van € 500 per dag die een jaar doorloopt, komt neer op € 182.500: meer dan twintig keer de boete van € 7.500 voor een bedrijf.
Dat is het echte Franse risicomodel: een lage wettelijke boete, maar een actieve route via de burgerlijke rechter, gedragen door goed georganiseerde verenigingen, die kan leiden tot oplopende dwangsommen en een openbare uitspraak.
Wie houdt toezicht?
In Frankrijk lopen drie routes naast elkaar:
- DGCCRF, de Franse autoriteit voor consumentenbescherming en markttoezicht, ziet via het stelsel van overtredingen toe op de EAA-regels voor producten en diensten, met de nadruk op e-commerce en consumentendiensten.
- Arcom handhaaft de aparte regeling voor websites van de publieke sector en grote bedrijven (de route van € 50.000).
- De burgerlijke rechter, waar consumenten en belangenverenigingen van mensen met een beperking rechtstreeks kunnen eisen dat een bedrijf aan de regels gaat voldoen, zoals in de zaak in Caen. Niet elke zaak slaagt: begin mei 2026 wees het Tribunal judiciaire de Lille een vergelijkbare vordering tegen Auchan E-Commerce af, omdat dat bedrijf volgens de rechtbank niet onder de verplichting valt. De verenigingen zijn in hoger beroep gegaan bij de Cour d'appel de Douai.
Is er al gehandhaafd?
Ja, en zichtbaarder dan bijna overal elders. Overtredingen die door toezichthouders zijn vastgesteld, hebben nog geen krantenkoppen gehaald, maar de beslissing in Caen laat zien dat de route via de rechter nu al wordt gebruikt. Frankrijk bewijst dat “weinig boetes” niet hetzelfde is als “weinig risico”.
Wat dit betekent voor uw bedrijf
Laat u niet geruststellen door die € 7.500. Verkoopt u online aan Franse consumenten, dan is het grootste risico een civiele procedure die tot dwangsommen per dag en een openbare uitspraak leidt. De verdediging is overal dezelfde: voldoe aan EN 301 549 / WCAG 2.1 niveau AA en leg dat vast. Maar in Frankrijk is het procesrisico de belangrijkste reden, niet de wettelijke boete. Hebt u meer dan € 250 miljoen omzet in Frankrijk, dan geldt de websiteregeling van artikel 47 mogelijk ook nog als aparte verplichting.
Veelgestelde vragen
Is de Franse EAA-boete € 50.000?
Nee. De EAA-boete voor producten en diensten is een overtreding van de vijfde klasse: maximaal € 1.500 voor een natuurlijk persoon (€ 3.000 bij recidive) en maximaal € 7.500 voor een bedrijf (€ 15.000 bij recidive). De € 50.000 hoort bij de aparte wet voor websites van de publieke sector en grote bedrijven, waarop Arcom toeziet.
Is het risico in Frankrijk dan laag?
Nee. De wettelijke boete is laag, maar procedures bij de burgerlijke rechter vormen de echte dreiging. De rechtbank in Caen legde een dwangsom van € 500 per dag op als het bedrijf zijn site niet op tijd in orde maakt.
Wie handhaaft de EAA in Frankrijk?
DGCCRF voor de regels voor producten en diensten (via overtredingen), Arcom voor de aparte regeling voor overheidswebsites, en de burgerlijke rechter voor zaken die consumenten en verenigingen zelf aanspannen.
Wat hield de beslissing tegen Carrefour in?
Op 4 juni 2026 droeg het Tribunal judiciaire de Caen in kort geding Carrefour op om zijn e-commercediensten op grond van de Code de la consommation toegankelijk te maken, op straffe van € 500 per dag vanaf zes maanden later. De zaak was aangespannen door organisaties van mensen met een beperking (apiDV en Droit Pluriel).
Lees ook
- ← Terug naar EAA-boetes per land: de volledige vergelijking van alle 27 lidstaten
- De EAA-boete in Nederland: nog een land waarvoor vaak het verkeerde bedrag wordt genoemd
- Hoe we alle 27 nationale wetten hebben gecontroleerd: onze werkwijze



